Sprzedaż nieruchomości, nie polega jedynie znalezienie kupca i ustalenie ceny. To również cały zestaw formalności, których nie da się pominąć – a jednym z najważniejszych etapów jest podpisanie aktu notarialnego. I choć dla wielu osób brzmi to jak coś skomplikowanego, w rzeczywistości wszystko staje się prostsze, gdy wiesz, czego się spodziewać.
W tym artykule pokażemy Ci krok po kroku, czym jest akt notarialny, kiedy jest wymagany i jakie dokładnie opłaty się z nim wiążą. Dowiesz się, kto ponosi koszty, jak wybrać notariusza, jak przygotować potrzebne dokumenty i co zrobić, by nie popełnić kosztownych błędów.
Dodatkowo znajdziesz praktyczne odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania i krótki słowniczek pojęć, które mogą pojawić się w kancelarii. Dzięki temu nie tylko lepiej zrozumiesz cały proces, ale też poczujesz się pewniej jako sprzedający – nawet jeśli to twoja pierwsza taka transakcja.
Jeśli chcesz załatwić wszystko sprawnie, bez stresu i niespodziewanych wydatków – ten poradnik jest właśnie dla Ciebie.
Czym jest akt notarialny i kiedy jest wymagany?
Sprzedaż mieszkania lub domu to coś więcej niż przekazanie kluczy. To ważna decyzja, która wymaga formalnego potwierdzenia – i właśnie tutaj pojawia się akt notarialny. To oficjalny dokument, który sporządza notariusz, aby Twoja transakcja była ważna i zgodna z prawem.
Można powiedzieć, że akt notarialny to prawna pieczęć zaufania. Dzięki niemu wszystko, co ustalisz z kupującym, zostaje spisane i ma moc dowodową – państwo uznaje, że treść aktu jest prawdziwa, bez potrzeby dodatkowego udowadniania czegokolwiek.
Notariusz nie tylko przygotowuje dokument, ale też czuwa nad bezpieczeństwem stron. Sprawdza tożsamość, upewnia się, że rozumiecie, co podpisujecie, i że nikt nie działa pod presją. To właśnie dlatego podpisanie aktu odbywa się w jego obecności – wszystko musi być jasne i zgodne z prawem.
W Polsce akt notarialny jest obowiązkowy przy sprzedaży nieruchomości. Jeśli próbowałbyś sfinalizować taką umowę „na kartce” czy w zwykłej formie pisemnej, byłaby po prostu nieważna. To dotyczy nie tylko mieszkań i domów, ale też działek czy lokali użytkowych.
Ta forma jest również wymagana przy innych sytuacjach – np. przy darowiźnie nieruchomości, zamianie lokali, czy ustanowieniu odrębnej własności lokalu. Czasem też w przypadku pełnomocnictw do sprzedaży mieszkania, jeśli to ktoś inny działa w Twoim imieniu.
Dlaczego to wszystko jest takie sformalizowane? Bo w grę wchodzą duże pieniądze i prawa własności. Notariusz to osoba zaufania publicznego, która ma za zadanie zabezpieczyć interesy obu stron i wyeliminować błędy czy nieporozumienia, które mogłyby cię słono kosztować.
Krótko mówiąc: jeśli sprzedajesz nieruchomość, nie obejdzie się bez aktu notarialnego. Ale to dobra wiadomość – bo dzięki temu możesz mieć pewność, że wszystko zostało sfinalizowane w sposób rzetelny i uczciwy, legalnie i bez ryzyka, że coś wróci do Ciebie po latach.
Co naprawdę kosztuje przy akcie notarialnym?
Sprzedaż nieruchomości wiąże się nie tylko z podpisaniem dokumentów, ale też z konkretnymi kosztami. Część z nich pokrywa kupujący, ale jako sprzedający również powinieneś wiedzieć, na czym polega rozliczenie i skąd biorą się poszczególne kwoty. Przyjrzyjmy się trzem głównym wydatkom związanym z podpisaniem aktu notarialnego.
1. Taksa notarialna, czyli wynagrodzenie notariusza
To najważniejszy składnik kosztów notarialnych. Notariusz pobiera swoje wynagrodzenie według tabeli opłat ustalonej przez Ministra Sprawiedliwości – im wyższa wartość nieruchomości, tym wyższa opłata. Na szczęście dla jest też dobra wiadomość: istnieje maksymalny limit, którego nie wolno przekroczyć.
Dla przykładu: jeśli lokal wart jest 600 000 zł, maksymalna taksa to 3 170 zł netto, czyli ok. 3 899 zł brutto (stawka 23% VAT).
Co istotne – taksa może być niższa. Wiele kancelarii dopuszcza negocjacje, więc warto o to zapytać przy umawianiu terminu. Pamiętaj też, że w transakcjach deweloperskich często część kosztów pokrywa sprzedający.
2. Podatek PCC, czyli 2% od wartości nieruchomości
Jeśli sprzedajesz mieszkanie na rynku wtórnym, kupujący zapłaci podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC). Wynosi on 2% od wartości rynkowej nieruchomości i jest pobierany przez notariusza w chwili podpisania aktu.
Dla lokalu o wartości 600 000 zł to aż 12 000 zł podatku – spora suma, dlatego część kupujących próbuje negocjować cenę, aby tę kwotę „zrównoważyć”. Warto to przewidzieć przy ustalaniu ceny ofertowej.
Nowe wyjątki
- 0% PCC na pierwsze mieszkanie/dom – od 31 sierpnia 2023 r. osoba, która kupuje swoje pierwsze lokum na rynku wtórnym, nie płaci PCC (ulga nie ma limitu metrażu ani ceny, ale traci się ją, jeśli nabywca miał lub ma inny lokal mieszkalny).
- 6% PCC dla „hurtowników” – od 1 stycznia 2024 r. kto kupuje szóste i każde kolejne mieszkanie w obrębie tej samej inwestycji (np. jednego budynku) zapłaci podatek w podwyższonej stawce 6% – niezależnie od tego, że transakcja jest objęta VAT-em.
Podsumowanie praktyczne
- Standard: 2% PCC przy zakupie nieruchomości z drugiej ręki.
- Ulgi: 0% dla pierwszego lokalu; 6% przy pakietowym, 6+ zakupie w jednej inwestycji.
- Pierwotny rynek: zamiast PCC płacisz VAT (8% / 23%).
3. Opłaty sądowe – wpisy do księgi wieczystej
Po podpisaniu aktu notarialnego nieruchomość musi zostać ujawniona w księdze wieczystej. Związane z tym opłaty są stałe i łatwe do przewidzenia:
- 200 zł – opłata za wpis nowego właściciela (dział II KW),
- 200 zł – opłata za wpis hipoteki, gdy zakup finansowany jest kredytem (dział IV KW).
(Kwota 150 zł dotyczy tylko późniejszej zmiany wpisanej już hipoteki).
Notariusz pobiera te należności przy podpisaniu aktu i w ciągu siedmiu dni przekazuje je wraz z wnioskiem do właściwego sądu wieczystoksięgowego.
Choć kwoty te są niższe od taksy notarialnej czy podatku PCC, w całkowitym budżecie transakcji nadal mają znaczenie. Każda złotówka się liczy, a sprzedający świadomy wszystkich kosztów wzbudza większe zaufanie kupującego.
Kto ponosi koszty aktu notarialnego?
To jedno z najczęściej zadawanych pytań przy sprzedaży nieruchomości. W zwykłej umowie sprzedaży (rynek wtórny i ostateczne przeniesienie własności z deweloperem) nie ma przepisu, który narzucałby podział opłat – strony mogą dowolnie ustalić, kto płaci. W praktyce jednak ukształtował się następujący schemat:
- Kupujący zazwyczaj pokrywa:
- taksę notarialną,
- podatek PCC (o ile występuje),
- opłaty sądowe za wpisy w księdze wieczystej,
- koszty wypisów aktu.
- Sprzedający zwykle nie ponosi opłat notarialnych, chyba że zleca dodatkowe czynności (pełnomocnictwa, wypisy, wykreślenie hipoteki, opłaty za niezbędne dokumenty).
Obowiązkowe 50/50 w umowie deweloperskiej
Dla transakcji zawieranych na podstawie ustawy deweloperskiej (umowa deweloperska poprzedzająca przeniesienie własności) obowiązuje wyjątek:
Koszty notarialne – w tym wynagrodzenie notariusza, wypisy aktu i opłaty sądowe – deweloper i nabywca pokrywają po połowie (art. 40 ust. 2 ustawy z 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego).
W praktyce deweloperzy czasem idą dalej i przejmują część lub całość innych opłat (np. pierwszy wpis własności czy taksę przy umowie przenoszącej własność), ale to już kwestia oferty handlowej, nie wymóg prawny – warto zapytać o to przy rezerwacji lokalu.
Negocjacje są zawsze możliwe
Choć podział kosztów opisany wyżej to rynkowy standard, strony mogą ustalić dowolne rozwiązanie: 50/50, wszystko po stronie kupującego albo – rzadziej – po stronie sprzedającego. Kluczowe jest, aby uzgodnione zasady znalazły się w umowie przedwstępnej lub deweloperskiej i żeby każda ze stron znała pełną kwotę jeszcze przed wizytą u notariusza. Dzięki temu unika się nieporozumień i „niespodzianek” przy płatności.
Kiedy i jak opłaca się koszty aktu notarialnego?
Podpisanie aktu notarialnego to nie tylko formalność – to również moment, w którym trzeba uregulować wszystkie należności. Dla osób, które sprzedają nieruchomość po raz pierwszy, to może być zaskoczenie. Dlatego warto wiedzieć z wyprzedzeniem, kiedy i jak przygotować się do płatności.
Wszystkie opłaty związane z aktem – taksa notarialna, podatki i opłaty sądowe – reguluje się bezpośrednio u notariusza, najczęściej tuż przed podpisaniem aktu. Notariusz podaje całkowitą kwotę do zapłaty na etapie umawiania terminu i przesyła szczegółową informację mailowo lub telefonicznie.
Co ważne, nie trzeba płacić gotówką na miejscu – kancelarie notarialne zazwyczaj nie przyjmują dużych kwot w gotówce. Standardem jest przelew na rachunek kancelarii, który musi wpłynąć najpóźniej w dniu podpisania aktu, często jeszcze przed rozpoczęciem spotkania. Warto więc zrobić przelew z wyprzedzeniem – niektóre banki księgują go dopiero następnego dnia.
Jeśli w grę wchodzi zakup finansowany kredytem, część środków przekazuje bank bezpośrednio na konto sprzedającego lub kancelarii. W takiej sytuacji notariusz rozdziela płatności między bank, kupującego i – jeśli trzeba – sprzedającego. Dlatego przy kredycie komunikacja między bankiem, notariuszem a stronami musi być bardzo precyzyjna.
Niektóre kancelarie umożliwiają też płatność kartą, ale to rzadkość – najlepiej zapytać o dostępne formy zapłaty przy pierwszym kontakcie z notariuszem.
Dobrą praktyką jest przygotowanie potwierdzenia przelewu, które można okazać w kancelarii przed podpisaniem aktu. Usprawni to cały proces i pozwoli uniknąć nerwów w ostatniej chwili.
Podsumowując – wszystkie opłaty załatwia się u notariusza, zwykle przelewem na jego konto, przed podpisaniem aktu. A im wcześniej wiesz, jak to działa, tym spokojniejszy i pewniejszy będzie cały przebieg transakcji.
Dokumenty potrzebne do sporządzenia aktu
Choć to notariusz odpowiada za przygotowanie aktu, bez twojego udziału nic się nie wydarzy. Żeby wszystko poszło sprawnie, musisz wcześniej zgromadzić kilka konkretnych dokumentów, które potwierdzą twoje prawo do nieruchomości i pozwolą sporządzić akt bez błędów.
Podstawą jest dokument potwierdzający własność – może to być akt notarialny zakupu, postanowienie sądu o nabyciu spadku, darowizna lub inny dokument, z którego jasno wynika, że jesteś właścicielem nieruchomości.
Potrzebna będzie też aktualna księga wieczysta – notariusz sam ją sprawdzi w systemie elektronicznym, ale dobrze, jeśli znasz jej numer. Jeśli nieruchomość nie ma jeszcze założonej KW, musisz dostarczyć odpis z aktu nabycia i wypis z ewidencji gruntów.
Dodatkowo przygotuj numer działki, adres, powierzchnię i dane z wypisu z rejestru gruntów lub kartoteki lokalu. Jeśli lokal znajduje się w budynku wielorodzinnym – przyda się też zaświadczenie o braku zaległości w opłatach do wspólnoty lub spółdzielni.
Jeśli sprzedajesz mieszkanie z rynku wtórnego, notariusz może poprosić o zaświadczenie o braku zameldowania i potwierdzenie opłaconego podatku od nieruchomości. W przypadku spółdzielczych lokali przyda się też zaświadczenie ze spółdzielni o przysługującym prawie do lokalu.
A jeśli sprzedaż odbywa się przez pełnomocnika – konieczne będzie pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego. Bez tego notariusz nie będzie mógł przeprowadzić transakcji.
Pamiętaj – brak nawet jednego dokumentu może spowodować, że podpisanie aktu zostanie przesunięte. Dlatego warto wcześniej skonsultować się z kancelarią i ustalić dokładną listę wymaganych załączników.
Najczęstsze błędy, które podwyższają koszty
Sprzedaż nieruchomości to proces, w którym łatwo coś przeoczyć – a każda pomyłka może kosztować cię dodatkowy czas i pieniądze. Oto najczęstsze sytuacje, które podnoszą koszty przy akcie notarialnym – i jak ich uniknąć.
| Błąd | Dlaczego podwyższa koszty? | Jak temu zapobiec? |
| Brak kompletu dokumentów | Jeżeli czegoś brakuje lub dokument jest nieaktualny (np. wypis z rejestru gruntów starszy niż 3 miesiące), notariusz odracza podpisanie aktu. Taksa notarialna nie rośnie, ale ponosisz ponowne koszty: • nowe wypisy aktu (6 zł + VAT/str.) • aktualne odpisy KW/zaświadczenia • opłata kancelaryjna za drugi termin. | Zawsze poproś notariusza o imienną listę wymaganych załączników i terminów ich ważności. Przynieś też dowód przelewu, by uniknąć spóźnionej płatności. |
| Błędne dane w księdze wieczystej | Pomyłki (np. panieńskie nazwisko, brak wpisu spadkobiercy) blokują sprzedaż. • Proste sprostowanie sąd może wprowadzić w ciągu kilku –kilkunastu dni. • Skomplikowane niezgodności wymagają odrębnego postępowania lub uprawomocnienia orzeczenia – to może zająć miesiące. | Sprawdź KW z wyprzedzeniem. Jeśli zauważysz błąd, złóż wniosek o sprostowanie od razu lub przedłóż notariuszowi prawomocne postanowienie (np. o stwierdzeniu nabycia spadku). |
| Nieprawidłowe pełnomocnictwo | Sprzedaż nieruchomości wymaga pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego (art. 99 §1 k.c.). Jeśli dokument jest zwykłą pisemną zgodą albo ma zbyt wąski zakres (np. bez prawa do odbioru ceny), podpisanie aktu trzeba przełożyć. | Przygotuj pełnomocnictwo notarialne z jasnym zakresem czynności (sprzedaż, odbiór ceny, podpisywanie wniosków wieczystoksięgowych). Sprawdź też datę: niektóre banki i notariusze wymagają dokumentu nie starszego niż 12 miesięcy. |
| Nieustalony podział kosztów | Jeśli strony nie uzgodnią, kto płaci za wypisy, zaświadczenia czy PCC, może dojść do konfliktu przy podpisaniu – a koszty i tak trzeba pokryć na miejscu. | Jeszcze na etapie umowy przedwstępnej wpisz, która strona finansuje: taksę, PCC, opłaty sądowe, wypisy aktu i zaświadczenia (np. o braku zaległości we wspólnocie). |
Wniosek: przygotuj pełną teczkę dokumentów, zweryfikuj treść księgi wieczystej, zadbaj o właściwe pełnomocnictwo i z góry ustal podział kosztów. To kilka drobnych kroków, które mogą oszczędzić Ci kilkaset złotych i wiele tygodni opóźnień.
Jak wybrać notariusza i negocjować taksę?
Wybór notariusza to często ostatni etap przygotowań, ale warto podejść do niego świadomie – bo od tej decyzji zależy nie tylko przebieg podpisania aktu, ale też wysokość kosztów, które poniesie kupujący lub sprzedający.
Zgodnie z prawem – to strony wspólnie wybierają kancelarię notarialną. W praktyce jednak inicjatywę zwykle przejmuje kupujący. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, żebyś zaproponował kogoś zaufanego – zwłaszcza jeśli wcześniej współpracowałeś z konkretną kancelarią i wiesz, czego się spodziewać.
Każdy notariusz działa według oficjalnej taryfy opłat, ale warto wiedzieć, że podane w przepisach stawki to wartości maksymalne. To oznacza, że notariusz może, ale nie musi, naliczyć pełną kwotę. Zwłaszcza przy droższych nieruchomościach można zapytać o możliwość zniżki.
Nie bój się zapytać o wycenę – kancelarie są przyzwyczajone do takich rozmów. Możesz poprosić o pełne zestawienie opłat jeszcze przed podpisaniem aktu. Dzięki temu nie będzie żadnych niespodzianek w dniu wizyty.
Dobrze też wybrać kancelarię, która ma doświadczenie w nieruchomościach – zwłaszcza jeśli sprzedaż dotyczy działki, spadku czy mieszkania z kredytem. Doświadczony notariusz podpowie, co sprawdzić i jak uniknąć problemów, zanim jeszcze się pojawią.
I jeszcze jedno: nie kieruj się wyłącznie ceną. Niska taksa nie zawsze idzie w parze z jakością obsługi. Czasem lepiej dopłacić kilkadziesiąt złotych i mieć pewność, że wszystko zostanie dopilnowane od A do Z – szczególnie jeśli to twoja pierwsza sprzedaż nieruchomości.
Często zadawane pytania przy sprzedaży nieruchomości
Sprzedaż mieszkania wiąże się z wieloma formalnościami, które mogą budzić niepewność – zwłaszcza jeśli robisz to po raz pierwszy. Poniżej zebraliśmy najczęstsze pytania, które słyszą notariusze i doradcy. Odpowiedzi pomogą Ci lepiej przygotować się do całego procesu.
Czy akt notarialny trzeba podpisać w tym samym mieście, w którym znajduje się nieruchomość?
Nie. Akt notarialny można podpisać w dowolnej kancelarii na terenie Polski – nie ma obowiązku, by odbywało się to tam, gdzie jest położona nieruchomość. Najważniejsze, żeby obie strony zgodziły się na wybranego notariusza. To rozwiązanie bywa szczególnie wygodne, gdy jedna ze stron mieszka w innym mieście lub za granicą.
Co dzieje się po podpisaniu aktu?
Po podpisaniu aktu notarialnego to notariusz zajmuje się większością formalności. Przekazuje on wniosek do sądu o wpis nowego właściciela do księgi wieczystej, najpóźniej w dniu sporządzenia aktu i robi to drogą elektroniczną. Odprowadza także należny podatek (jeśli jest wymagany) i wydaje wypisy aktu. Jako sprzedający, powinieneś sprawdzić, czy otrzymałeś zapłatę zgodnie z ustaleniami oraz zachować swój egzemplarz aktu – to twój dowód na to, że transakcja została sfinalizowana.
Ile trwa podpisanie aktu i czy trzeba się jakoś przygotować?
Samo podpisanie aktu trwa zwykle od 30 do 60 minut, ale warto przyjść wcześniej, by spokojnie przejrzeć dokumenty. Jeśli sprzedaż obejmuje jakieś nietypowe elementy – np. pełnomocnictwo, kredyt kupującego, działkę bez księgi – dobrze jest poinformować notariusza z wyprzedzeniem. Dzięki temu wszystko zostanie przygotowane bez opóźnień.
Czy akt notarialny można odwołać albo poprawić?
Jeśli akt już został podpisany, nie można go po prostu cofnąć. Jedynym sposobem na anulowanie transakcji jest podpisanie nowego aktu notarialnego, w którym obie strony zgodzą się ją rozwiązać – to jednak generuje dodatkowe koszty.
Jeśli zauważysz błąd techniczny w treści aktu (np. literówkę, zły numer lokalu), można sporządzić tzw. protokół prostujący, ale nie każdą pomyłkę da się w ten sposób naprawić. Protokół prostujący dotyczy wyłącznie „oczywistych omyłek”; zmiana treści prawnej (np. ceny, terminu) wymaga nowego aktu i ponownych opłat. Dlatego przed podpisaniem warto uważnie przeczytać całość i dopytać o wszystko, co budzi wątpliwości.
Mini słowniczek notarialny
Jeśli po raz pierwszy sprzedajesz nieruchomość, niektóre pojęcia mogą brzmieć skomplikowanie – a to właśnie one pojawią się w rozmowie z notariuszem czy w dokumentach. Dlatego przygotowaliśmy krótkie i proste wyjaśnienia, które pomogą Ci lepiej zrozumieć, co oznaczają najważniejsze określenia.
- Taksa notarialna
Maksymalne wynagrodzenie notariusza za sporządzenie aktu. Wylicza się je z tabeli opłat Ministra Sprawiedliwości i podlega negocjacji w dół. Nie obejmuje kosztu wypisów (6 zł + VAT za stronę) ani opłat sądowych/PCC; te pozycje są wyszczególnione osobno na fakturze. - Wypis aktu
To urzędowa kopia podpisanego aktu notarialnego. Każda ze stron otrzymuje co najmniej jeden egzemplarz, opatrzony pieczęcią kancelarii. Wypis ma taką samą moc prawną jak oryginał i warto go dobrze przechowywać – to twój dowód przeprowadzonej transakcji. - Wpis do księgi wieczystej (KW)
To oficjalne potwierdzenie, kto jest właścicielem nieruchomości. Po sprzedaży notariusz składa wniosek do sądu, by wpisać nowego właściciela do księgi. Bez tego dokumentacja nie będzie kompletna, a nowy nabywca nie zostanie formalnie ujawniony jako właściciel. - Pełnomocnictwo notarialne
Jeśli nie możesz osobiście stawić się na podpisanie aktu, możesz udzielić komuś pełnomocnictwa – ale tylko w formie aktu notarialnego. Taki dokument pozwala wyznaczonej osobie działać w twoim imieniu, np. sprzedać nieruchomość lub podpisać umowę. - PCC (Podatek od czynności cywilnoprawnych)
To podatek pobierany przy zakupie nieruchomości z rynku wtórnego. Wynosi 2% od wartości transakcji i płaci go kupujący. Pobiera go notariusz i przekazuje do urzędu skarbowego. - Zaświadczenie o braku osób zameldowanych
Dokument wystawiany przez urząd miasta lub gminy, potwierdzający, że nikt nie jest już zameldowany w danym lokalu. Często wymagany przy sprzedaży mieszkania z rynku wtórnego. - Zaświadczenie z urzędu skarbowego (o uregulowaniu podatku)
W niektórych przypadkach notariusz może poprosić o dokument potwierdzający, że podatek od spadku lub darowizny został zapłacony lub że była ulga.
Ten prosty słowniczek ułatwi Ci odnalezienie się w dokumentach i rozmowach z notariuszem. A jeśli któryś termin nadal brzmi niezrozumiale – zawsze warto zapytać. Dobrze poinformowany sprzedający to spokojniejszy sprzedający.
Formalności pod kontrolą – twój spokojny finał transakcji
Sprzedaż nieruchomości to duży krok – zarówno emocjonalnie, jak i formalnie. Ale jeśli dobrze się przygotujesz, proces ten może przebiec spokojnie i bez niespodzianek. Akt notarialny to nie tylko obowiązek prawny, ale też narzędzie, które zabezpiecza twoje interesy i daje jasność obu stronom.
Wiesz już, jakie dokumenty przygotować, z jakimi kosztami się liczyć i jak wygląda cały proces w kancelarii. Znajomość tych elementów sprawia, że łatwiej rozmawiać z kupującym, notariuszem czy bankiem, a stres związany z formalnościami zdecydowanie się zmniejsza.
Nie musisz być ekspertem od prawa, żeby dobrze sprzedać nieruchomość. Wystarczy, że zrozumiesz podstawowe zasady, dowiesz się, czego unikać i kiedy dopytać specjalistę. Czasem jedna rozmowa z notariuszem pozwala oszczędzić nie tylko pieniądze, ale też tygodnie niepotrzebnego zamieszania.
Sprzedając mieszkanie lub dom, stajesz się uczestnikiem procesu, który ma swoje reguły – ale też daje ci wpływ. Wybierasz notariusza, ustalasz warunki, możesz negocjować zakres opłat. Im więcej wiesz, tym więcej masz kontroli.
Dlatego warto wracać do tych informacji na każdym etapie sprzedaży. I jeśli masz wątpliwości – po prostu pytaj. Dobrze poinformowany sprzedający to nie tylko pewniejszy partner w transakcji, ale też ktoś, kto kończy całą sprawę z poczuciem, że wszystko poszło jak trzeba.
Powiązane artykuły
Jak bezpiecznie sprzedać nieruchomość?
Sprzedaż mieszkania, domu, działki lub lokalu użytkowego wymaga czegoś więcej niż znalezienia kupującego i uzgodnienia ceny. Sprzedający powinien odpowiednio przygotować […]
Jak przygotować się do aktu notarialnego przy zakupie lokalu
Zakup lokalu to jeden z najważniejszych etapów całego procesu inwestycyjnego. Dobre przygotowanie do aktu notarialnego pozwala uniknąć pośpiechu, braków w […]
Jak odpowiednio wybrać notariusza
Wybór notariusza przy zakupie, sprzedaży lub darowiźnie nieruchomości ma duże znaczenie dla bezpieczeństwa całej transakcji. Dobra kancelaria nie tylko przygotowuje […]